‘En toch ga ik op je stemmen’

De mensen lijken boos in Purmerend. Misschien is het het druilerige weer. Veel gesprekken zitten er niet in. En dan begint het ook nog heel hard te regenen. Ik schuil onder een luifel. En dan is daar Barry. Natuurlijk kent Barry GeenPeil. Hij stemde tegen in het referendum en is nu ook enorm teleurgesteld. “Je moet echt weten, ik was eerst heel sceptisch. Ik dacht: dat gaat toch niemand doen, op alles stemmen. Maar toen ik zag dat je per terrein met een partij mee kunt stemmen, dacht ik: verrek, dat is een geweldig idee! Precies wat we nodig hebben. En top om jullie te ontmoeten. Mag ik een fotootje met jullie? Nummer 1 en 13 van de lijst, super toch!”

Een senior op zijn scootmobiel is vriendelijk. Hij stemt al sinds Drees op de Partij van de Arbeid, de laatste jaren niet. “En nu denk ik aan Wilders, hij zegt toch wat anders moet.” Verlegen, met brekende stem.

Als het zonnetje doorbreekt, wordt de stemming beter. Twee oudere mensen bestellen koffie na de boodschappen bij de Lidl. Alle tijd voor een gesprekje. “Ik weet echt niet wat we gaan stemmen. Weet je, die politici die zitten maar en doen niks. In Europa nog erger. En elke maand moeten ze weer verhuizen. Wie betaalt dat allemaal? Het is goed wat jullie willen. Voor de balans. Ik snap, jullie moeten geen 150 zetels krijgen, maar een partij  als GeenPeil erbij is goed. Een paar zetels kunnen dan al het verschil maken. Weet je, je zal maar een boer zijn die PVV stemt voor het buitenlanders-standpunt. Vorige week stemden ze mee met Partij voor de Dieren. Dus straks moet die boer verplicht zijn koeien de wei in doen.”

Een keurige heer is niet gediend van ons. “Precies wat jullie hebben: geen peil. En geen stijl. En maar prikken. Jullie moeten zelf eens goed gaan nadenken waar je mee bezig bent.” Het klopt, we zijn licht provocerend. “Weet je wie ook licht provocerend is? Trump! En zie wat ervan komt.” Trump, de nieuwe ‘Weet je wie ook’. GeenPeil spreekt niet iedereen aan. Gelukkig maar, verandering bereik je niet zonder tegenkrachten.

In Volendam is het geen toeristisch weer. Dat heeft veel Aziaten er niet van weerhouden om naar De Dijk te komen. Ze zijn niet in voor een goed gesprek. “Yes, senk joe, yes, senk joe”. Het Praathuis is op slot. Onder de luifels, schuilend voor de regen, vinden nu de goede gesprekken plaats. Een mevrouw heeft thuiszorg nodig en krijgt het niet. “Tsja, dat moet mijn man doen, zeggen ze. En hij is chauffeur. Of mijn dochter, uit school. Het is goed dat de politiek meer gaat luisteren naar de mensen.”

Mario zoekt een partij die opkomt voor de zelfstandigen. Hij werkt in de Civiele Techniek. Grote projecten, hij werkte eerst 20 jaar bij Rijkswaterstaat. “Ik geloof je best dat gezond verstand van het volk ook goed is voor de zelfstandigen. Ze willen in ieder geval veel regels afschaffen, politici willen er juist regeltjes bij. Minder regels is goed voor mij.”

Op het Buikslotermeerplein in Amsterdam-Noord loopt een mevrouw met me mee. “Het is gevaarlijk, meneer. Als je paranormaal bent, proberen onderzoekers via mij invloed te hebben. En dan doen ze software in de mensen. En ik sprak een ander medium, die raadde zo mijn pincode. En weet je, zijn hele familie is zo. Allemaal dood. Echt gevaarlijk nu om medium te zijn. Dus weet je wat je moet doen, als je nu in je programma opneemt dat onderzoekers niet anoniem mogen zijn.”

In no time zijn we op het Buikslotermeerplein van honderden flyers af.  Twee dames stemmen links. “Natuurlijk ken ik GeenPeil. Ik stem zelf PvdA of Groen Links, maar ik vind het goed wat jullie doen.” “Ha, Jan Dijkgraaf, het is jammer dat je uit Rotterdam kom. En ik ga toch op je stemmen.” “Ha, Jan, ik ben van de SGP, maar ik ken jou wel. Mag ik effe met je op de foto?” Hoe later op de dag, hoe vrolijker de mensen.

Stemkastje 13 Marcel de Dood is mee op campagne en peilt dagelijks de stemming in het land