‘Waarom denk je dat Oekraïne bij de EU wil?’

 

We komen andere partijen tegen op straat. In Tilburg ‘doen we een bakkie’ bij de VVD. Daar schud ik de hand van Hans Smolders. Bekende kop, bekende naam. Hij was de chauffeur van Pim Fortuyn die de achtervolging inzette,die tot de arrestatie van Volkert van der Graaf leidde. De moord op Fortuyn schokte Nederland en bracht mij het besef dat ik ooit iets moest doen in de politiek. Het duurde even, maar daar sta ik dan. Als GeenPeil-kandidaat in gesprek met VVD’ers en andere aangeschoven politici, zoals Smolders en dé Tilburgse netwerker Jan Melis. De mannen om de tafel begrijpen dat GeenPeil toekomst heeft, ook als platform in hun eigen partij om de kloof tussen partijkader en leden te dichten. Want die komen niet naar zaaltjes en ze komen ook geen ‘bakkie doen’. Contact met leden en stemmingen over amendementen moeten via internet.

De gesprekken met mensen op straat zijn nog leuker. Een man staat naast zijn fiets en neemt de tijd. Hij ziet problemen in Nederland en is overtuigd van de huidige politiek. “Het is een vak. Sharon Dijksma is de beste. Onderschat het niet, Job Cohen dacht het ook te kunnen en je zag hoe dat afliep.” Zal het een vak voor mij zijn, vraag ik me af? Ik zal dichter bij de mensen staan dan Sharon, dat staat vast. De meneer vertelt nog een mooi verhaal. “Ik ben vaak in Afrika geweest en we doen het daar helemaal fout. Stel je een markt voor daar, een man verbouwt dadels en gaat daarmee iedere week naar de markt, met een kar met een ezel ervoor. Hij werkt er hard voor en verdient net genoeg om rond te komen. Op een dag is hij op de markt en ziet een vrachtwagen, waarop iemand staat die gratis dadels weggeeft. Zijn inkomen stort in, niemand koopt meer bij hem. De volgende week gaat hij ook naar het plein. Heen met een lege kar achter zijn ezel en terug een volle, met dadels. Meneer, zo maken we Afrika kapot met onze ontwikkelingshulp.”

Mijn vragen aan voorbijgangers zijn: Weet u al waarop u gaat stemmen? En bent u tevreden met hoe het nu gaat in Den Haag? Een gepensioneerde man slaat aan op de laatste vraag. “Wat denkt u zelf? Nee, natuurlijk niet. Ik heb het zelf goed hoor, maar als ik kijk wat er om ons heen gebeurt.” Hij loopt even lekker leeg. In zijn rechterhand heeft hij een net opgestoken shaggie. Dat gaat steeds gevaarlijk richting mijn rechteroog, zodat ik als een soort limbodancer het gesprek vervolg. “Ik ben 77 en heb 45 jaar bij Nedlloyd gewerkt. Me mooi opgewerkt, zoals dat toen ging. En nu loop ik door de stad en zie ik steeds dezelfde mensen, staan bier te drinken op het plein. Werken doen ze niet. Vroeger had ik ook zo’n buurman. Zat in de WAO en werkte zwart. Hield veel meer over dan ik. Daar moet veel harder tegen worden opgetreden, maar ik hoor het politici nooit zeggen. Iedereen is maar zielig, moet worden geholpen.” Hij gaat nog even door. “Europa, dat wordt niks. Je denkt toch niet dat Oost-Europese landen zich houden aan afspraken over de opvang van migranten? Of aan een klimaatakkoord. Als ze kunnen profiteren, houden ze van Europa, als ze moeten leveren, geven ze niet thuis. Waarom denk je dat Oekraïne bij de EU wil? Niet om ons sterker te maken hoor. Het is net als vroeger op mijn werk, dan had je er ook van die gasten tussen die ziek waren als het druk was.” Met het stemadvies De Dood op 13 loopt hij verder. Hij draait zich nog om. “Dit soort dingen houdt de mensen bezig, ik hoor het nooit in de debatten.”

Een echtpaar komt enthousiast langs. Vader Tjeerd had thuis verteld over GeenPeil en nu is hun 10-jarige dochter fan van ons. “Ze praat steeds tegen haar meester over politiek en GeenPeil, D66 en SGP, want dat zijn haar favoriete partijen. Die meester zal wel denken…” We gaan naar de bus en Tjeerd en Willeke nemen posters mee voor hun dochter. Ze moet woensdag een spreekbeurt geven op school over een politieke partij. Tien jaar en dan al een spreekbeurt over de toekomst van de politiek, mooi!

Ik spreek iedereen aan op straat, ook mensen waarbij je een extra drempel over moet. Het zijn vaak de meest interessante gesprekken. De zwerver met zijn Duitse halve liter-blikken vertelt mooie verhalen over zijn verleden. De moslima in een lang gewaad legt me uit waarom ze van haar geloof niet mag stemmen. “Democratie en mijn religie gaan niet samen, althans volgens de geleerden die ik volg.” En vandaag was er Ad. Hij rijdt samen met zijn hondje langs in zijn rolstoel. Ad is serieus gehandicapt. Groot hoofd, kleine romp, korte armen en hele korte benen. Ik vraag hem of hij al weet waarop hij gaat stemmen. Nou dat weet hij, en nog heel veel meer. Ad stemt waarschijnlijk Partij voor de Dieren, al twijfelt hij over de anti-Europa-standpunten van Thieme. Via de Oekraïne-deal komen we bij D66 en nemen we de hele politiek door. Laat in het gesprek komen we bij zijn handicap. “Ik hoor politici over quota voor vrouwen en voor minderheden. Maar ik hoor ze nooit over hulp aan gehandicapten. En geloof me, ik heb echt drempels om iets te bereiken. Letterlijk en figuurlijk.” Ik ben blij met het gesprek en Ad ook. “Weet je, ik word nooit aangesproken over zoiets als dit. Als ik jou bezig zie, zie ik ook mensen doorlopen, die hebben geen tijd of zin in zo’n gesprek. En mij spreken ze nooit aan.” Ad blijft bij Partij voor de Dieren, en gaat lid worden van GeenPeil. Ik zie al helemaal voor me, dat Ad, die overal verstand van heeft, de stemmen van heel veel GeenPeil-leden naar zich toe krijgt gedelegeerd. Hij verdient het.

Stemkastje 13 Marcel de Dood is mee op campagne en peilt dagelijks de stemming in het land.